سلام آسمون جونم،حالت چه طوره؟؟فکر می کنم زیاد خوب نباشه آخه ما آدم ها با این همه نور اضافه داریم نابودت می کنیم داریم تو رو از خودمون می گیریم ولی خوب ما بچه ها چی کار می تونیم بکنیم  کسی که به حرف ما گوش نمی ده خوب ولش کن آسمون جون من تو رو خیلی دوست دارم تو با این همه اجرام متحرک به چشم من آرام و ساده ای اما نه زیاد هم ساده نیستی خوب اگر ساده  بودی که این همه برای من سوال به وجود نمی آوردی ،آسمان من نمی دانم چه شکلی هستی فقط می دانم خیلی عجیب و زیبا هستی، آسمان جان چرا نمی شود بیاییم روی تو بازی کنیم؟؟ آسمان مهربان می شود یک کارت دعوت بفرستی تا ما بچه ها بدیم به یکی از سازمان فضایی ها تا ما را پیش تو برساند اگر خواستی بفرستی زیرش امضا هم بکن تا معتبر باشد!!

از طرف بچه های زمینی

شب  بود،ستارگان در آغوش آسمان دراز کشیده بودند،ماه،ماه قصه گو هم داشت داستان تعریف می کرد شهاب ها هم بعضی وقت ها از زیر پتو یشان بیرون می آمدند و شروع به دویدن می کردند انگار که خواب گردی داشتند!لحضه ای سرم را چرخاندم تکه ای از اسمان را دیدم که خالی بود ناگهان یکی از سوال های ولگرد اومد توذهنم می خواستم بدونم جنس این تکه خالی چیه ،فکر کردم شاید  جنسش از آب باشه ولی اگه از آب بود آسمان مثل یک رودخانه می شد که پر از ماهی های نورانی بود ولی فکر نمی کنم از آب باشد اما اگر بود چقدر عالی می شد!!!

چند روزی است که خیلی به ستاره ها فکر می کنم ،مخصوصا خورشید ،ستاره ها ی بی چاره هیچ وقت مادرشان را نمی توانند ببینند چون برای این که این ستاره ها به وجود بیایند ،مادران این ستاره ها خود را همچون ققنوس ها  از بین می برند.

(شاید خورشید بی چاره آنقدر که گریه کرده صورتش این قدر داغ شده!)

من دوباره توسط تک رنگ مهربان به بازی گیگی من دعوت شدم:

1- از صمیم قلب می گویم خداجانم سازمان فضایی ایران را موفق کن موفق تر از موفق،بهتر از ناسا شود،خدای آسمانها،سازمان فضایی ایران را به آسمانت نزدیک تر کن.

2- آرزو می کنم دیگر جنگی روی زمین نباشد اصلا ظلم و ستم از  روی زمین پر بزند و برود یا خدا به راه راست هدایتش کند!از خدا می خواهم که دیگر بچه ای به دلیل گرسنگی نمیرد یا مجبور نباشد که کار کند کلا کار برای کودکان ممنوع باشدبهتراست بگویم صلح به زمین برگردد(رامن صلح تنها شده!)  

3-آرزو می کنم  که آدم بزرگ ها زمین را دوست بدارند و آن را به یک زباله دان بزرگ تبدیل نکنند مگراین آدم بزرگ ها نمی دانند که مایک زمین بیشتر نداریم ،نمی دانم شاید هم دلشان را به این خوش کرده اند که در سیارات دیگر حیات وجود دارد خوب اگر هم وجود داشته باشد عمر ما تمام می شود تا به آن سیاره برسیم.

 آخر نسل های آینده کجا زندگی کنند ؟

4-خدایا تمامی دوستانم را حفظ بفرما (چه دوستان اینترنتی و چه مدرسه ای) خدا جان تک رنگ مهربان رابه آرزوهایش برسان،رامن برادر اینترنتی را موفق کن،افروز دوست آسمانی ام را همیشه خوشحال کن وهمه دوستانم را به بهترینها از آن چه که دوست دارند برسان.

5- من ارزو می کنم که آسمان تمام شهرها و کشور های دنیا از شر نور های مزاحم در امان باشند تا همه بچه ها و بزرگتر ها بتوانند آسمان را تماشا کنند و از دیدن آن لذت ببرنند از خدا می خواهم که دیگر کسی چراغ های نامناسب نسازد.

6- خدایا منجی مهرت را برسان.(العجل العجل یا مولای یا صاحب الزمان)

من هم چند دوست را به این بازی دعوت می کنم:

ساره: گیگ قاتی پاتی،  

دردسرهای نجومی:گیگ دردسری،

پریسا:گیگ خاطراتی.

شب بود و من به آسمان نگاه می کردم که از خودم پرسیدم مگر می شود این همه ستاره با جرم و وزن به این زیادی معلق ایستاده باشند؟ که با خودم گفتم شاید که آسمان یک مزرعه خیلی بزرگ باشد که صاحب آن خدا است و برای این که شهاب ها با این حرکت سریع شان مثل ملخ ها  به مزرعه آسیبی  نرسانند خدا هزاران هزار مترسک  را در جای جای این مزرعه قرار داد سپس بی نهایت فانوس درست کرد و به دست  مترسک ها آویخت.

به نظر من این ستاره ها که ما در آسمان  می بینیم  فانوس های همین مترسک ها هستند!!!

<div style="padding-top:9px ; text-align:center"><a href="http://manoasman.blogfa.com/" target="_blank"><img src="http://takkrang.googlepages.com/khers22_logo00.gif" alt="وبلاگ برگزیده سازمان فضایی ایران" border="0"></a></div>

این هم کد لو گوی من

نه شب بود,نه روز,انگار زمان در بي زمان بود که يک نفر را ديدم که پشت دار قالي نشسته بود مشغول بافتن شد آن طور که از دار پيدا بود شروع داشت اما هر چه نگاه کردم آخرش را نديدم ! آن شخص بافنده در ابتدا يک زمينه سياه را بافت بعد ديدم که داشت نقطه هايي را با نظم خاصي ايجاد ميکرد مثل ستاره ها ! انگار ميدانست که بعداَ آدم ها بوجود خواهند آمد و ميخواهند که با اين نقطه ها شکل هايي را در خيال خود بسازند و برايشان نامي بگذارند. بعد شکل هاي خيلي زيبايي مثل گل رز ,چشم گربه و .... را در جاي جاي قالي بوجود آورند.انگار سحابي ها را داشت مي بافت سپس طرح هاي عجيبي را براي تزيين قالي بوجود آورد که بعضي ازآنها پيچ داشتند , بعضي ديگر مانند کره بودند و نوعي ديگرش هم شکل منظمي داشتند و درونشان را هم پر از نقظه هايي کرد مثل اين بود که کهکشان را داشت درست ميکرد ! بعد هم يک از همان نقطه ها را گذاشت و چند چيز گرد مثل توپ را در اطراف آن گذاشت که از هم فاصله داشت به ذهنم رسيد که دارد منظومه ها را درست ميکند چند ثانيه , ديگر هيچ کاري انجام نداد و به قالي نگاه کرد بعد دستش را بالا آورد و در ابتدا به نقطه ها کشيد ناگهان پر از نور شدند! بعد دستش را به همه طرح هايي که درست کرده بود کشيد و به آن ها نور بخشيد اما وقتي به منظومه ها رسيد به نقطه اي که درست کرده بود نور بخشيد و به توپ هايي که در اطرافش گذاشته بود حرکت. بخشيد ناگهان به ذهنم رسيد که نکند اين بافنده خداست ؟ بعد خدا دوتا از فرشته هايش را صدا کرد و گفت دو طرف قالي را بگيريد و آن را بکشيد تا دائماَ گسترش يابد ! فکر کنم منظور خدا گسترش جهان بود.

به نام خدا

شب بود، شبي زيبا اما پر نور تر از هميشه .

انگار آسمان مهماني داشت!!گويي كه يك نفر داشت آسمان را جارو مي كرد،

ديگري يك زير سفره اي بزرگ پهن كرد تا مبادا پس از خوردن غذا آسمان كثيف شود ،همه آسماني ها مشغول كاري بودند.دب اصغر ظرف ها و قاشق ها را مي چيد،پلوتو تكه اي يخ از سرش راكند و به كمك خورشيد  آن را گرم كرد،بعد آب را در پارچ بزرگي ريخت و در سفره گذاشت ،سحابي گل رز هم كه مي خواست كاري انجام داده باشد به زور خود را در يك گلدان خيلي بزرگ جاي داد وسنبله او را وسط سفره گذاشت.دب اكبرهم كه از آشپزهاي ماهر آسمان بود غذا را آماده كرد و گوشه اي از سفره گذاشت غذاي عجيبي داشت ظاهرش كه به غذاي زميني ها نمي خورد .ديگر تقريبا همه چيز آماده بود همگي سر سفره نشسته بودند كه ناگهان صداي دلفين بلند شد كه مي گفت:بالاخره آمدند،بالاخره آمدند.

ناگهان همه جا پر از سرو صدا شد ، معلوم بود كه مهمانشان را خيلي  دوست دارند چند تا از بچه هاي آسماني داشتند خوش آمد مي گفتند،فكر مي كنم كسي كه آن ها را به وجود آورده بود به همراه فرشته هايش و ساكنان طبقه هاي ديگر به ديدنشان آمده بود!!!

بعد خدا و ديگر همراهانش سر سفره نشستند و از غذاي عجيب آن ها خوردند،پس ازخوردن غذا خداي مهربان كيسه اي را در آورد انگار براي هر يك هديه اي آورده بود،هر يك از آسماني ها آمدند و هديه شان را گرفتند ،مثلا،خدا به سحابي گل رز بوي خوش داد ،به خورشيد نور بيشتري داد خلاصه به هر يك هديه اي داد كه هم خودشان را زيباتر مي ساخت و هم آسمان ما را.وقتي همه هديه هايشان را دريافت كردند خدا لبخندي زد و رفت،نمي دانم كجا ولي  فكر مي كنم رفت همه جا!!!

ولي خوش به حال آسماني ها كه خدا مهمانشان بود.كاش خدا سر سفره ماهم  بيايد.

((خداجان اگر بيايي ما هر چه قدر كه در توانمان باشد از تو پذيرايي خواهيم كرد)) هنگامي كه داشتم اين حرف ها را با خودم مي زدم ناگهان گفتم حتما آسماني ها خوب بودند كه خدا پيش شان رفت پس اگر ماهم خوب باشيم خدا مي آيد پيش مان.

پس بياييد خوب باشيم آسماني باشيم........