من دوست دارم بدانم که دانشمندان ایرانی که بودند و چه کرده اند، همان دانشمندانی که حالا کم کم دارند به فراموشی سپرده می شوند؛همانهایی که زحمت های زیادی کیشیدند تا علم پیشرفت کرد،ایران عزیز ما دانشمندانی داشته و دارد که گام های بزرگ و چشم گیری برای پیشرفت علم برداشته اند.اگر کشورهای اروپایی انیشتن و گالیله دارند،کشور عزیز مان ایران،ابو علی سینادانشمند، منجم و پزشک مشهورش را دارد،جمشید کاشانی،طبیب،ریاضی دان و منجم ایرانی، خجندی ریاضی دان،منجم و سازنده اسطرلاب و اگر بخواهم نام همه دانشمندان ایرانی را بگویم ساعت ها که نه بلکه سال ها طول می کشد. دوستان خوبم آیا شما می خواهید نام و یاد دانشمندان ایرانی را دوباره زنده کنید و جواب تلاش ها و زحمت های دانشمندان و منجمان ایرانی را بدهید،شما می توانید نجوم و بقیه علوم را یاد بگیرید و آنچه را که یاد می گیرید به دیگران هم بیاموزید.این بهترین هدیه به دانشمندان و منجمان ایرانی است همان عزیزانی که سخت زحمت کشیدند.

کشور ایران مثل آسمانی بدون آلودگی نوری است که ستارگانش دانشمندان،عالمان،و مردمان خوبش هستند.

ای ایران ای مهد علم و هنر، ای ایرانی که دانشمندان و هنرمندان زیادی را در دامن خویش پرورده ای  من تو را با  همه زیبایی هایت ، دانشمندان و هنرمندان بزرگت دوستت دارم.   

کاش می شد نردبان خیال را آنقدر بلند ساخت که به آسمان

می رسید و می توانست در باغ آسمان قدم زد.

اگر می توانستم به آسمان ،پای درد دل خورشید می نشستم و از ماه

رازهای آسمان را می پرسیدم .می پرسیدم چرا آسمان سیاه است ؟

پیش دب اکبر می رفتم و از او می خواستم که شکل صد هزار سال آینده اش را به من نشان بدهد.پیش مشتری می رفتم و از او

 می خواستم ،که احساس خود را از اینکه بزرگترین سیاره است بیان کند. شاید سری هم به پلوتو می زدم و به او می گفتم از این که  دیگر عضوی از منظومه شمسی نیست خوشحال است یا ناراحت!

اگر می توانستم به مریخ بروم یک آدم مریخی پیدا می کردم .اگر آدم مریخی وجود داشت از او زبان مریخی یاد می گرفتم.

از خود خود آسمان می پرسیدم زمین را چگونه می ببیند.هنگامی که در فضای خیالی خود قدم می زدم چیزی باعث تعجب من شد موضوعی که تابه حال در موردش فکر نکرده بودم.این موضوع، صلح و صمیمیت ستارگان آسمان بود می خواستم بدانم مگر ستاره هافهم دارند که هر شب در یک جا با نظم و ترتیب می ایستند؟ چرا هیچگاه ستاره ها باهم دعوا نمی کنند و همیشه در صلح و صمیمیت به سر می برند که ناگهان به یاد انفجار بزرگ افتادم که فهمیدم آسمان آنقدر ها هم ساکت و آرام نبوده است ... وای خدای من چقدر سوال آرزو در مورد آسمان دارم حیف که همه این ها ، قدم زدن در آسمان ،نردبان بزرگی که به آسمان می رسید و همه وهمه خیال بود .

ولی ای کاش می شد  ................................     

3سال پیش مردی آسمانی روی زمین زندگی می کرد که جایش روی این کره خاکی نبود فرشته ای بود مهربان با همه یک جور بود زحمات زیادی کشید تا نجوم را به میان مردم بیاورد وقتی هنوز روی زمین بود من نمی شناختمش هرچه می دانم فقط شنیده ام ؛ نمی دانم فرشته ها چرا زمین را خیلی زود ترک می کنند و می روند اسم فرشته مهربان ما که سالهاست زمین راترک کرده دکتر تقی عدالتی است