| تبليغات | X |
من نوشتم آسمان را!
با تمام رنگ ها یش
با تمام آرزو هــــــا
با تمام کهکشانهـــــا
با همه سیاره هایــش
من نوشتم آسمان را
با همین خودکار آبی
آسمان را رنگ کردم
آسمان کوچک مـــــن
جا شده در دفتــــر من!
من هستم نوجوانی متعلق به نسل جوان و از دورترین ستاره ها نگاه می کنم به کره آبی رنگ؛ زمین، به نزدیک ترین نقطه سفید رنگ زمین. می گویند ایرانی هستم، پس من ایران را دوست دارم؛ سرزمین من است . می گویند آ ینده این سرزمین در دستان ماست، پس من درس می خوانم و تلاش می کنم بالاخره آینده یک کشور در دستان ماست.
می گویند ایران داشمندان زیادی دارد؛ پس من می خواهم دانش بیاموزم و راه آنان را ادامه دهم.
آبروی هر کشوری دانشمندان آن کشورهستند پس دانش می آموزم چون آبروی یک کشور است!
من یک نوجوان ایرانی هستم، در روبروی چشمانم آیینه ای قرار دارد پر از گل های یاس .
من ایران را می بینم نه این ایران را !! ایران 1404 ، ایران پیشرفت کرده را ، ایران با علم و دانش و دانشمند را، پر از شهرهای پاک! شهرهایی که تمیز هستند! آلودگی ندارند! کودکی برای فروش گل هایش گریه نمی کند! من ایرانی هستم و از دورترین ستاره ها نگاه می کنم به نزدیکترین سفیدی ها! ایرانی هستم! و می دانم روزی خورشیدی خواهد درخشید و عالمی را پر از نور ،پر از صلح، و پر از پاکی خواهد کرد پس به امید ایران و جهان پاک پاک پاک ......
